
Wisarê Emserrî
Xozaya komelê ma zî nê wisarî de wina ya. Zîhnîyet, îdolojî, demokrasî, aştî, azadîya cinîyan, serê Rayberî ra sey varanê nê wisarî varenê. Mimkun nîyo ke ma bi nê varayîşî serkewte nêbê.

Xozaya komelê ma zî nê wisarî de wina ya. Zîhnîyet, îdolojî, demokrasî, aştî, azadîya cinîyan, serê Rayberî ra sey varanê nê wisarî varenê. Mimkun nîyo ke ma bi nê varayîşî serkewte nêbê.

Azadî wekî dewletek hundirîn, gelê kurd pir caran wekî ‘şovalyeyên Rojhilat’ tê binavkirin. Û ev pênase mifteya têgihîştina cîhana wan a ruhanî digire nav xwe. Siwarî ne tenê jiyana bikaranîna çekan e, lê di heman demê de kodek rûmetê ye, soza xwe diparêze û rêzgirtina ji bo rûmeta yên din e.

Em wekî Tevgera Azadiyê ku şopînerên heqîqeta Apoyî ne, di destên me de berhemeke bêhempa û zêrîn heye. Di her warê jiyanê de divê em van berheman bidin rêsandin, honandin û jiyanî bikin. Hevîrtirşê van berheman ked û xwêdana bi hezaran şehîdan e. Divê berê me, dilê me û hestên me li vê rêya heqîqeta Apoyî be.

Tê dîtin ku heke di şerê Îranê de rêveberiya Îranê bi ser bikeve dewleta tirk dikare pêvajoyê careke din xera bike. Lê bila bê zanîn ku dîrok cara dudûyan şaşiyan dê qebûl neke.

Di şerê gêrîlayan de Bêrîtan û Zîlan, di berxwedana zindanan de Xalit û Sema, di têkoşîna Başûr de Leyla, Hêlîn û Salih, di têkoşîna Rojhilat de Egîd û Şêrîn, di şerê bajaran de Asya û Mehmet, di Şoreşa Rojava de Arîn û Gelhat, Ziyad û Denîzan, çandeke berxwedana fedayî ya tijî wêrekî, lehengî, zanîn, serbilindî û dîrokî hûrik hûrik hûnane, dewrî me paşrewan kirine.

Şarêko ziwanê xo, vîr ra bikero, têyna çend çekuyan xo vîr ra nêkeno. O koka xo, tarîxê xo, xeyalanê xo, kilamanê xo û sanikanê xo zî vîr ra keno.

Ger em şanoya kurdî tenê bi zext û zordariyan pênase bikin, ev dê nêrîneke ne di cih de be. Ji ber ku ev qad gelek caran bêxwedî tê hiştin, ked bi nirx nayê dîtin û sazibûn pêk nayê, ji bo şanogeran li çepikan didin lê wan tenê dihêlin

Di mijara wêjeyê de jî paradîgmaya Rêber Apo, pêwîstiyê bi şîroveyên dîrokî, berfireh û ronakbar tîne. Xwendin û nivîsandina her helbest, çîrok, meselok, roman û hwd. pêwîste di çarçoveya vê paradîgmayê de bên şîrovekirin

Kawa 21ê Adara V.Z. 612 de xeber şiraweno koyan û vano: '...Şewe wexto ke şima qesra Dehaqî de dî ke adir berz beno, şima bizanê ke mi Dehaq kişto, o wext koyan û cayanê xo ra bêrê war û hetkaranê zaliman ê mendeyan zî ma pak bikerê...' Kawa Dehaqî kişeno û adir wekêno (ta keno)

Helbesta Huseynî çîrok bû, roman bû. Teşiya dilê Ehmedî tenê helbest nedirêst,hestên kurdî dirêsiya. Huseynî xem û xeyalên welatê xwe dihûnandin.

Ji vê pêngavê armanc ew bû civaka kurd bêserkêş û bêpêşeng bihêle û dîsa rol û mîsyonê bide axa û hevkarên xwe. Lewre ji sala 2016an heta roja me (2026), yanî di deh salan de li Kurdistanê bi hezaran axa vejandin an jî nû ji hevkarên xwe hinek weke axa li ser civakê ferz kirin.

Huseynî, helbestvan û feylesofek bû. Di nava berhemên wî de panzdeh dîwanên helbestan hene. Wî ji bo wêje û zimanê kurdî tevkariyên awarte û bêhempa pêşkêş kirine. Hozanekî mezin, ji dengê gelê xwe gelekî wêdetir e. Ew, bi xwebûna xwe çanda wan bi xwe ye

Di ser banga Aştî û Civaka Demokratîk a Rêber Apo ya 27ê sibata 2025an re salek derbas bû û piştî vê demê careke din di 27ê sibata 2026an de Rêber Apo di derbarê qonaxa duyemîn a pêvajoyê de peyamek din û berfireh weşand.

8ê Adare her serre dinya de sey roja cinîyan yena pîrozkerdiş. Seba na roje tewir bi tewir çalakîyî virazîyenê.

Têkoşîna jinên ciwan a li hemberî pergala baviksalar nîşan da ku, têkoşîna jinên ciwan a rêxistinkirî li ber xwe bide û ji civaka demokratîk re pêşengiyê dike, komunên xwe li ser fikra Amargî ava dike, tekoşîna xwe mezin dike.

Jinên ku bi têkoşîna xwe, bi şerê xwe, bi çeka xwe ya li hemberî êrişên xêrnexwazên azadiya gelan û jinan li ber xwe dan, li Jinwarê jiyaneke mimkûn a li derdora jinan ava kirin. Jê zêdetir jinan komuna xwe ava kir ku ew li ser jiyana xwe biryarê werdigirin.

Krîz û şer, ne tenê civakan ji hev dixin û aramiya wan tevlihev dikin, lê belê hebûn û dengeya ekolojîk jî tevlihev dikin û pirrengiya xwezayê zuha dikin. Koçberî çawa li mirovan tê ferzkirin li zindiyan jî tê ferzkirin.

Dewlet dikare ji bo çareserkirina vê pirsgirêkê herî zêde derfetan biafirîne û erkên xwe bi cih bîne, lê mijara rast a çareseriyê têkoşîna jinan e. Em ê hiqûqa jinan biafirînin û bi hişmendiya têkoşîna jinan a di dîroka 8ê Adarê de civakeke exlaqî û polîtîk ava bikin.

Yekîtiya neteweyî ya kurdî nikare tenê ji bo mêran bibe platformek siyasî. Siyaseta kurdî, ku li dijî kolonyalîzmê ye, divê li dijî kolonyalîzma mêran a li ser jinan jî derkeve. Têkoşîna neteweyî ya kurdî, ku li azadiyê digere, divê hewcedariya azadiya jinan li welêt jî nas bike.

8ê Adare Roca Cinîyan; vera zayendperestî, şîdet û pergala babîşahîye de roca xoverdayîşî ya. Cinîyî bi şîara 'cinî, cuye, azadî' her cayê dinya de têkoşîna xo kenê yew û vernîya tarîtîye gênê. Semedê dinyayêka têduşte yewîya cinîyan şert a. 8ê Adare heme cinîyan rê pîroz ba!

Di dîroka mirovahiyê de, jin her dem li dijî zihniyeta baviksalar ango sîstema ‘qatilê kastîk’; li dijî zilm, kuştin, dagirkeriyê têkoşiyane. Jin ji bo xwedî li keda xwe ya afirîner derbikevin, bedelên giran dane. Jiyana ku bi reng, ruh û cewhera jinan hatiye avakirin jiyaneke demokratîk û bedew e. Lê mixabin dîrok bi ziman û pênûsa mêran hatiye vegotin. Lewra Rêber Apo wiha pênase kir got: ‘’Dîroka koletiya jinan nehatiye nivîsandin û dîroka azadiya jinan jî li benda nivîsandinê ye.’’

Ya ku vê kêşeyê hîn xetertir dike, hebûna artêşeke mezin a tarî ye ku di bin axa Iraqê de hatiye veşartin. Li gorî daneyên fermî û raporên ewlehiyê, îro li girtîgehên Iraqê di navbera 18 hezar û 20 hezar çekdarên DAIŞê girtî ne. Ev hejmar ne tenê amarên hişk in; ev tê wateya komkirina hezaran ‘bombeyên liberteqînê’ li nav sînorên Iraqê. Metirsiya sereke li vir derdikeve pêş.

Kurdan li dijî van êrişan li hemû qadan berxwedaneke dîrokî dan. Ji Bakur heta Rojhilat, ji Başûr heta Ewropa û nemaze li rojavayê Kurdistanê bi ruhê yekîtiya neteweyî çalakiyên mezin li dar xistin û hemû planên di dewrê de teşhîr kirin.

Serkeft Botan