Hewteyê Qehremanîye: Mazlûm û Egîd

Heme welatan de wextêkê xoverdayîşî est o ke şarêkî raştîya ci rê hîşyar keno. Tay helî zî est ê ke heta qedîyayîşê emrî benê bingeyê azadîye û çimeyê hêzî. Bitaybetî semedê şaranê ke raştê qirkerdişî yenê, nê helî açarîyenê bawerîya cuyeyêke.

Hewteyê Qehremanîye vîrê şarê kurdî de cayêk girewt ke do çirey nêro vîrakerdene. A roje bîye tarîxê azadîye. Her çiqas şertê dewrî sînordarbî zî qehremanan bi sebir û tewirê xo kêmayîyanê xo ra îmkanî afirnayî. Pîya bi mijdanê wisarî têgêrayîşî dest pê kerd û xoverdayîş roje bi roje girdêr bi. Xeta Mazlûman qirseyî bîyî. O vilikêk bi akerdiş û girdbîyayîşê xeylê vilikan rê bi wesîle.

Sere de Ferhat Kurtay, Necmi Oner, Mahmud Zengîn û Eşref Anyik, bi seyan kesî, o rayîr de xeta Mazlûman de qehreman bîyî. Înan rayîrê azadîye de ganê xo bi qehremankî feda kerd.

21ê adare roja şehadetê Mazlûm Doganî ra heta 28ê adare roja şehadetê Fermandarê Têgêrayîşê Azadîye yê Kurdîstanî Egîdî, sey Hewteyê Qehremanîye yeno vîrardene. Bi eştişê guleyê verênî yê Şehîd Egîdî azadîye newera zîl da û semedê şarê kurdî bingeyê cuyeyêka newî ame eştene.

Dewleta Tirke vatêne, ''Ma kurdî û Kurdîstan werte wedaritî, ma kurdî qetil kerdî û fînayî mezelî.'' La serran ra dima bi têkoşînê girdî rengê wisarî vejîya werte. Heta ke zorîye çîn bo huzûr zî nêbeno. Raştîya kurdan û Kurdîstanî de tim zordarîye ra qehremanî bîyî.

Hewteyê Qehremanan hewteyêko ke tede bi xoverdayîşê qehremanan destan û efsaneyî ameyî nuştene. Mazlûm Doganî pê bedenê xo adirê Newroze gir kerd û vera otorîte vat: Teslîmîyet verê îxanetî akeno, xoverdayîş serfîneno. Bi nê ruhî sîstemê serdestan serûbin bi û bingeyê ci rijîyayî.

Şehîd Egîd (Mahsum Korkmaz) vera îşaxalî şerî de mîrasêko tewr pîl verda. Raywanîya xo ya cuye ya Farqînî ra heta Amedî bi xeta Mazlûm Doganî Têgêrayîşê Azadîye yê Kurdîstanî nas kerd.

Pirdê xelisnayîşê ke şarî qirkerdişî ra xelisnayî pirdê 28ê adare û 15 tebaxe yo. No pird bi guleyê verênî yê 15ê tebaxa 1984î ke serkêşîya fermandar Egîdî de vera Dewleta Tirke ame teqnayene, ame ronayene. Şehîd Egîdî semedê kurdan bi roşnêkê tîje û hêvî. Badê ey bi hezaran Egîdî hîşyar bîyî û wayîrê mîrasê ci vejîyayî.

Şewa 18ê Gulane de Ferhat, Necmî, Mahmud û Eşrefî saetanê serê sibayî, rewî ra senî ke govenda azadîye genê, destê yewbînan girewtî. Ê çar fermandarê bêmergî bi xo bîyî Kurdîstan: Hetêkê înan Vakurî heto bîn Başûr û hetê bînî Rojhelat û Rojawan. Bedenê înan bîyî Kurdîstan. Xeta Mazlûman ra raya şîyî û bi ruhê ey têkoşîn rayra berd.

Şefeqê sibayî de bi adirê bedenê xo şewe roşn kerd û deyîra azadîye vate. Roşnê adirî de deyîrê cesaret û qehremanî vatî û nê wina vat: ''Hemrayî, eke şima ma sînenî adirê bedenê ma hewna mekerê. Ma bi adirê bedenanê xo wazenê şima rê deyîra azadîye û serkewtişî vajê û rojêka roşn biafirnê. Ma hinî şay ê; ma inkey şinê cayê hemra Mazlûmî.''