Ji Îzmîrê bang kirin: Aqûbeta windayan aşkere bikin

Şaxên ÎHD û TÎHVê yên Îzmirê bi boneya Hefteya Têkoşîna li Dijî Windakirina di Binçavan de ya 17-31ê Gulanê, li ber Navenda Çandê ya Turkan Saylanê daxuyaniyek dan. Girseya ku kom bû dirûşmên “Wê rûmeta mirovahiyê îşkenceyê têk bibe”, “Mirov bi mafên xwe mirov in” û “Winda diyar in, fail li ku ne?” berz kirin û pankarta “Kesên winda bila bên dîtîn, kujer bên darizandin” vekirin. Evrîm Kubilay bi tirkî û Mustafa Kizartici jî bi kurdî daxuyanî da. 

‘Em ji bo edalet û lihevhatinê têdikoşin’

Mustafa Kizartici diyar kir ku windakirina bi zorê ya di binçavan de, sûcek li dijî mirovahiyê ye û yek ji binpêkirinên mafên mirovan ên herî xirab e û got: “Wekî parêzvanên mafên mirovan û xizmên windayan, her sal di navbera 17 û 31ê Gulanê de, ku wekî Hefteya Windayan tê ragihandin, em rêzeçalakiyan li dar dixin da ku çarenûsa kesên ku di binçavan de windabûne ronî bikin, pêşî li veşartina vê binpêkirina giran a mafên mirovan bigirin, li dijî bêcezatiyê têbikoşin û daxwazên xwe yên ji bo rastî, edalet û lihevhatinê dubare bikin.”

‘Windakirin wekî tundiya dewletê hat meşandin’

Mustafa Kizartici destnîşan kir ku pratîka windakirina bi zorê, bi qirkirina Ermeniyan a 1915an dest pê kiriye û divê Tirkiye pê re rû bi rû were û got: “Windakirina bi zorê  ya di binçavan de, ku bi taybetî di salên 1990î de sîstematîk û berfireh bûn, wekî celebek tundiyê ya dewletê ye ku ne tenê li ser kesan lê li ser tevahiya civakê tê meşandin. Di wê heyamê de, mirov ji mal, kargeh, gund û heta li kolanan hatin girtin û careke din tu kesî agahî ji wan negirt. Malbatên wan mehkûmî salên nezelaliyê, şînê û lêgerîna edaletê bûn. Lêbelê, tevî ku ewqas dem derbas bû jî, rastî nehat aşkerekirin. Lêpirsînên bi bandor nehatin kirin û berpirsiyar hatin parastin. Çend dozên ku hatin vekirin an bi salan di nav bêçalaktiyê de man.” 

Daxwazên parezvanên mafê mirovan 

Mustafa Kizartici diyar kir ku heta rastî nayê aşkerekirin û edalet nayê bicihanîn dê bêcezatî berdewam bike û got: “Ji ber vê yekê, em careke din daxwazên ku em bi salan e bi israr dubare dikin tînin ziman:

*Divê çarenûsa hemû kesên ku di binçavan de hatine windakirin were aşkerekirin.

*Divê sûcê windakirina bi zorê di Qanûna Cezayê ya Tirkiyeyê de bi aşkere wekî sûcek li dijî mirovahiyê were pênasekirin.

*Divê di hemû dozên windakirina bi zorê de bêcezatî were bidawîkirin.

*Divê kesên berpirsiyar di encama lêpirsînên serbixwe û bibandor de werin darizandin. 

*Divê qedexeya neqanûnî û neqanûnî ya li ser kombûnan ​​û sînordarkirina hejmara beşdaran li Qada Galatasarayê tavilê were rakirin,da ku Dayikên Şemiyê bikaribin daxwazên xwe bi awayekî azad bîne ziman.

*Divê Tirkiye Peymana Navneteweyî ya Neteweyên Yekbûyî ya ji bo Parastina Hemû Kesan îmze bike, pesend bike û bi bandor bicih bîne.

 *Divê biryarên Dadgeha Mafên Mirovan a Ewropayê yên derbarê windakirinên bi zorê de bi tevahî werin bicihanîn.”

Piştî daxuyaniyê girse heta Qada Gundogduyê meşiya. Girse ji bo bîranîna windayan qurnefîl avêt deryaya Egeyê û dawî li çalakiya xwe anîn.