Girîng e ku Rojava pozîsyona xwe ya heyî ji her alî ve xurtir bike. Bi hêza hevgirtinê, xwe mezin bike. Ruhê sazûmaniya yekgirtî, ji her demê zêdetir îro pêdivî bi vê heye. Gelê kurd helwesta ku raber kir daxwaza damezrandina kongreyê ye. Vê li hemû aliyê kurdî ferz dike. Rojava, ma ne hê di dorpêçê de ye.
Di guhertina aloziyê ya sêgoşeya Kurdistanê de, ji dîrokê heta niha ya li para kurdan mayî bêmafî ye. Ev tê dabînkirin. Çi dema ku kurd di doza mafê xwe de bi ser ketine, rastî bêbextiya dewleta tirk hatine! Pêşî li wan hatiye birîn. Li ser maseya dîplomasiyê bûne qurbanên berjewendiyan…
Artêşa HTŞê artêşa talan û xenîmetê ye. Êrişên ser niştecihên kurd ên Helebê di encama bazara nepen a di navbera Enqere û HTŞê de çêbû. Dewleta tirk jiholêrakirina destkeftiyên şoreşa Rojava sond xwariye û vê jî wek maf dibîne. AKP û MHP, bûne sebeba kuştina keç û xortên Efrînê.
Îran di van salên dawî de gelek caran bû navenda serhildanên girseyî. Ji raperînên berê cudatir îca gel li hemberî rejîmê gelekî bi hêrs e. Girseyên gel li hember rejîmê li qadan dibin yek.
Newroz, heqîqeta kurdan û agirê jiyana azad e. Vejîn û berxwedana gelê bindest e. Newroz qutbûna ji hemû pergal û hişmêndiya koledariyê ye. Qutbûn, hêza têgihîştina zanist û bîrdoziya jiyana azad e.
Bi taybetî desthilatdariya AKP-MHP’ê bi gelemeperî dewleta tirk bixwe, ji bo xwe ji krîzan rizgar bikin, bi şeweyeke piralî êrîşî jin, civak û xwezayê dikin.
Mirov xwe temam hîs bike, wê di serî de peşketinên nakokiyên zihnî û bîrdozî bi xwe re bicemidîne. Ev tê wateya mirov pêşketinên hebûna xwe red bike.
Heya civakên veder ên li derveyî pergala serdestan dijîn, ji bo heyîna xwe; hewla wan bi lez nebe, lebata wan çênebe, ne xwediyê gotin û biryarên xwe bin dê stûye wan her li ber mîrkûtê zaliman be.
Piştî salên 1990’î bi hezaran gund, gome û bajarokên bakurê Kurdistanê di encama polîtîkayên hişmendiya tesfiyekirina vîna welatperwer de hatin wêrankirin û kurd neçarî koçberî û jiyana bajaran hatin...
Qîr, feryad, fîxan û hewara dayikên Çiyayê Şingalê kirasê tarîtiya şevê diçirand, olan dida deşt û newalên çiyayên Şingalê.
Di serî de jin; gelê kurd rewşa Îmraliyê ji nêz ve dişopîne.
Li bakurê Kurdistanê jinên kurd, bi awayekî jixwebawer gavên mezin ên ji nû ve xwe bi rêxistinkirina jin û parastina nirxên neteweyî diavêjin. Dê ev gav bi xwe re hêviyan mezin û mayînde bike.
Hiş, dil û guhê jinên kurd ên li derveyî welat dijîn, di hemû kêliyên jiyanê de li ser meseleyên li welêt diqewimin lêdixe. Serê xwe li ser geşedanên, di rojevê de cih digirin diêşînin.
Nivîsandin gava ewil a ber bi azadiyê ve ye; ruhaniya hîs, vegotina ramana xwe nasîniyê ye. Nivîsandin serêşandin, tekûzkirina kesayet û mezinkirina hest e. Nivîs, qada hestên polîtîk e.
Di dîroka mêtîngeriyê de yekem car bi ser pîvanên ku civakê tîne gel hev û li hev radigire, êrîş pêk tê.
Meha vejîna kurdan e mijdar; pira navbera demsala payîz û zivistanê ye. Tovê xewn û xeyalên jiyana azad di mijdarê de şîn bû.
Li bakurê Kurdistanê rojeva sereke ya siyaseta demokratîk û saziyên mafên mirovan ‘cezayê disîplînê’ yê qedexekirina hevdîtina parêzer/malbatê yê li Rêberê PKK’ê Abdullah Ocalan hatiye birîn, rastî...
Jina serhildêr a têkoşer, keça wêrek a Kerboranê, Garîbe Gezer bi serfirazî çû.
Ji zindanê heyanî ber bi çiyayên azad, kêlî bi kêlî vegotina têkoşîna Sakîne Cansiz , dîrokeke ji agir e.
Ji zindanê heyanî ber bi çiyayên azad, kêlî bi kêlî vegotina têkoşîna Sakîne Cansiz , dîrokeke ji agir e.
Mêtingeriya tirk sedema hemû pirsgirek, kaosên herêmê ye. Hegemonya hişmendiya tirkkirinê, li pêşiya ewlehiya erdîngeriya Mezopotamya û Rojhilata Navîn astengiyan derdixe.
Têkoşîna ji bo azadiyê ya bi pêşengiya vîna rêxistinkirî ya mirovê azad /xwe naskirî, gihiştiye nîv esrî û li pêş xwe tu keleman nasnake; ber bi dînamîzma meyla şoreşê ve bi coş diherike.
8’ê Adarê, li hevhatina rêngê jinê yên ji xemla biharê ye; coşa geşbûna biharê bi awazê ahengiya jinan destpêdik e.
Rojbûna legerîna azadî, haqîqet û hebûna efsûnî; bi zayînê re li dora dayîka pîroz, bûyê heyînek civakî. Her zayîn hebûnek, her hebûnêk nasnameyek ji tendika gerdûnêye.