Nexweşiya herî mezin a serdema me ew e ku zanebûn heye, lê ev yek venaguheze pratîk û jiyanê. Xwexapandin, konformîzm, ji xwe revîn û ketina nav lîstikên modernîteya kapîtalîst, mîna xencerekê ye ku li sînga gelê kurd hatiye citkirin, rêya rizgarî û azadiyê dixitimîne.
Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan bi dewleta tirk re pêvajoyekê dimeşîne. Hewl dide ku rêyên çareseriyê bi dewleta tirk re peyda bike. Ji bo vê yekê gelek rêbazên çareseriyê û zimanê herî dewlemend ê dîplomasiyê bi kar tîne.
Hêza gelê kurd a herî mezin ew e ku gihiştiye hişmendiya neteweyî û ligel hemû rêbazên îmha û înkarê yên sedsala 20emîn jî li ser axa xwe demografiya xwe parast û mezintir bû.
Ev demek e rageşiya di navbera Filistîn û Îsraîlê de cardin zêde bû. Gelek sedemên van bûyerên dawiyê hene. Lê di esasê xwe de mijar parvekirina ax û îktîdarê ye.
Çeteyê girêdayî dewletê Sedat Peker ev demek e li xwe mikûr tê. An jî bi gotinek din sûcên dewleta tirk vedibêje. Li ser nîqaşên Peker û faşîzmê gelek senaryo tên gotin.
Dewleta tirk û îdeolojiya fermî ya tirk ji roja avabûyî heta niha hebûna xwe li ser tunebûna gelê kurd û Kurdistanê ava kiriye. Gelê kurd û tevahiya cîhanê vê yekê dizane.
Me di nivîsa xwe ya berî niha de behsa dîndarên nijadperest ên tirk û hemaliya kurdên muhafazakar kiribû. Piştî serhildana Şêx Seîd heta niha bûne dûvikên dîndarên nijadperest ên tirk.
Li Rojhilata Navîn cardin serdemek xeternak û qasî xeternak ew qas jî dîrokî tê jiyîn. Lê vê serdemê nû dest pê nekir. Encama maweyeke dûr û dirêj e.
Hilbijartinên Iraqê pêk hatin. Girêdayî vê yekê hilbijartinên başûrê Kurdistanê jî çêbûn. Hêj encamên zelal ên hilbijartinê derkenetine holê.
DYA û Kanada jî di nav de 10 dewletên Rojavayî hefteyek berî niha bi boneya serbest berdana Osman Kavala û Hevserokê HDP’ê yê berê Selahattîn Demîrtaş nameyek weşandin.
Ev çend hefteye koçberên ji Başûr ên di navbera sînorê Belarûs û Polonyayê de di rojeva kurdan û cîhanê de ye. Rewş bi yek gotinê merhaleyek din a trajedî (komkujî) ya gelê kurd a bi sedan salan e.
Îqtîdara AKP-MHP’ê bi lez têk diçe. Her çiqas mijar wekî qeyrana aborî bê dîtin jî mesele ne qeyrana aborî ye. Qeyrana hebûn û nebûnê ya faşîzmê ye. Pergala dewleta tirk bi tevahî têk diçe top davêje.
Hefteya çûyî Mîhrîcana Fîlman a Silêmaniyê hebû. Fîlmê “Ji bo Azadiyê” jî beşdarî vê mîhrîcanê bibû. Lê mixabin bêyî sedemek bê nîşandan film ji bernameya mîhrîcanê hate derxistin.
Serokkomarê tirk R. Tayyîp Erdogan di axaftina xwe ya koma parlamentoyê de diyar kir ku dê Hevserokê Berê yê HDP’ê Selahattîn Demîrtaş hesabê bide Rêberê PKK’ê Abdullah Ocalan.
Kurdistan di pêvajoyek gelek girîng re derbas dibe. Dagirkeriya tirk piştî Bakur hewl dide sê parçeyên Kurdistanê bi tevahî dagir bike.
Faşîzma tirk dixwaze di demeke kin de û bi awayekî hêsan tevkujiya gelê kurd temam bike. Ji bo vê hemû derfetên xwe pêşkêş dike. Ev heft salên dawiyê ye hemû hewildana wê li ser vî esasî ye.
Di dîroka her gelan de kêlî, dem û dîrokên girîng hene. Ev wate karektera gelan diyar dikin. Ev karekter çiqas xurt û binecih bin, xwebûna gel û neteweyî jî ewqas xurt dibe.
Gelek zagonên dagirkeriyê hene. Her zagonek hedefeke xwe heye. Ji van yek jî felçkirina îdareya civaka hatiye dagirkirin e. Qabiliyeta xwe bi rêvebirina gelê bindest hedef digire.
Asayîşa Rojavayê Kurdistanê zêdetirî hefteyeke li Wargeha Holê li hemberî DAIŞ’ê operasyona “Mirovî û Ewlehiyê” didomîne. Heta niha li nîviya wargehê lêgerîn hatiye temamkirin.
Gelê Kurdistanê di 17’ê mehê de ji bo welat meşiya. Têgiha welat, niştiman û wargehê yekem car li ser vê axê hate bikaranîn. Hestên hezkirina axê, xweza û zindewaran li vî welatî çêbûn.
Dualîte rêgezeke bingehîn a xwezayê ye û hem jî rêgeza herî girîng e. Diyalektîka xweza û girêdayî vê yekê diyalektîka civakê jî li ser vê dualîteyê saz dibe.
Serokkomarê tirk R. Tayyîp Erdogan du roj berê bi merasîmekê nîjadperestek Kemalîst ê parlementerê CHP’ê bû tev li partiye xwe kir. Di dema merasîmê de jibîr kiribû ku mîkrofon vekirîne.
Di 25’ê cotmehê de dewleta tirk di ser gelek sazî û malên rojnamegerên kurd de girtin. Yanzdeh rojnamegerên kurd ji hêla hêzên dewleta tirk ve dîl hatin girtin.
Pergala modernîteya kapîtalist serobinûbûnek kûr dijî. Xitimiye û hewl dide xwe ji vê rewşê xilas bike. Hewl dide bi dîzaynkirinek nû xwe li ser piyan bigire û emrê xwe dirêj bike.