Berê xwe bidinê, dewleta tirk ji destpêka pêvajoyê heta îro rewşeka nediyar ava kir û hê jî di nediyarbûnê de israr dike. Kes nizane di dawiya pêvajoyê de çi li pêşiya civakê ye. Heta jê tê pêvajoyê dirêj dike, da ku tevlihevî û dubendiyan di nav civaka kurd de zêde bike.
Li hemberî gavneavêtina dewletê divê em çi bikin? Ango ji bo guherîna naxweyî divê kurd çi bikin? Bêguman di vê hêlê de jî kurd xwedî tecrûbe û ezmûn in. Li her çar aliyên Kurdistanê tecrûbe û ezmûn li ber destên me hene. Tecrûbe û ezmûna herî berbiçav rojavayê Kurdistanê ye ku kurdan hemû polîtîkayên hêzên navneteweyî pûç kirin.
Çawa ku mirovahî li pey berdewamiya hebûna xwe ye, civak û netewe jî bi heman awayî li pey berdewamiya hebûna xwe ne. Berdewamiya neteweyan bi çand, ziman, dîrok û bîrê pêkan e. Newroz di dîroka kurdan de xwedî cihekî domdar û berdewam e.
Heta mirov bigihîje rastî û heqîqetê divê ji her tiştî guman bike. Gumankirin, wê rîskên heyî kêm bike. Li kêleka gumanê xwerêxistinkirin û meşandina dîplomasiyê xalên alîkar in. Heke kurd bimînin li benda diyarkirina rojevê ji aliyê hêzên navneteweyî ve, dê bê rojev bimînin û bên beralîkirin. Ji bo wê divê rîskê bigirin û bixwe rojeva xwe diyar bikin.
Di vê pêvajoyê de civaka kurd yekîtiya xwe ava kir. Lê divê ev yekîtî nemîne li kolan û qadan. Divê demildest partî û siyaseta kurdî, vê helwesta civaka kurd wekî gaveke stratejîk bibînin, sosyolojiya kolan û qadan baş fêm bike û vê helwesta kolan û qadan li ser bingeha yekîtiya neteweyî bixin nav siyaseta xwe.
Dewleta tirk bi feraset, hiş û mêjiyê xwe li dijî deskeftiyên kurdan polîtîkayên xwe daye avakirin. Lewra li ku derê deskeftiyeke kurdan hebe, li dijî wê tevdigere. Ji bo kurd nebin xwedî statu di nav xwe de rejîm guhert û dîktatorî ava kir.
Di vê nivîsê de em ê li ser du cureyên vîrusê bisekinin. A ewilî, îro li seranserê cîhanê belav bûye ku bi navê xwe yê tê nasîn coronavirus e, lê em ê jê re bêjin vîruskorona.
Edalet û faşîzm du têgehên dijî hev in, lewma devera ku edalet lê heye, faşîzm qels dibe, lê devera edalet lê qels be faşîzm zêde dibe.
Ji bo bîranîna hemû zarokên kurd ku ji aliyê dagirkeran ve hatine kuştin...
Di roja me de peyv û têgeh li gorî kes, partî, îdeolojî, dewlet û hwd. tên guherîn.
“Zimanê me tê înkarkirin. Nasnameya me tê înkarkirin. Kurdistan tê înkarkirin. Em li hemberî vê yekê ne, em hene... Ev der a ku tu niha lê yî, Kurdistan e.
Nijadperestî tegeheke rojane derdikeve pêşberî me ku xwedî dîrokeke dûvdirêj û guherbar e.
6 sal berê ev dem bû...
Ez ê di vê nivîsê de berê xwe bidim têgiheke din a ku di vê serdemê de xwedî girîngiyeke pir mezin e.
Li gorî Marks dewlet amûreke zorê ye. Lewra devera dewlet lê hebe bêguman dê zorî jî li hebe. Althusserê ku xwestiye fîlozofiya Karl Marx şîrove bike, behsa du cure amûrên dewletê kiriye.
Adar sibehê zû şiyar bû, bi kelecan bû. Dayika wî cil û bergên wî lêkirin. Taştê xwar û berê xwe da mala Tozo. Tozo jî cil û bergên xwe yên hirî û xweşik li xwe kiribûn.
Ez dixwazim di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim muzîkê ango li ser pirsa 'têkiliya civakê û muzîkê çi ye?' rawestim.
Ez dixwazim di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim muzîkê ango li ser pirsa 'têkiliya civakê û muzîkê çi ye?' rawestim.
Di vê nivîsê de dixwazim li ser rewşa me kurdan çend gotinan bibêjim. Lê di destpêkê de li ser rewşê divê em têgehan û navlêkirinê baş bi kar bînin da ku em karibin analîzeke baş bikin.
Di vê nivîsê de ez dixwazim li ser rewşa me kurdan û mêtingehiyê çend gotinan bibêjim. Welatê me di bin dorpêça çar dewletên dagirker de ye ango mêtingeha çar dewleta ye.
Ez ê di vê nivîsê de berê xwe û xwîneran bidim têgeheke rojane ku bandorê li ser jiyana me dike.
Di vê nivîsê de dê qala polîtîkayên dewleta tirk bê kirin ku bi pêşengtiya desthilatên xwe didomîne.
Du hefte berê dîmenek û çend wêne li ber deriyê Edliyeya Amedê di ajans û platformên medya dijîtal de hat parvekirin.
Di vê nivîsê de ez dixwazim behsa du jinan bikim. Du jinên ku di civakên cuda de li hemberî zilm û zordariyê bûne sembola edaletê. Du jinên ku li hemberî desthilatan serî netewandin e.