Newroza ku xwedî wateyên sirûştî, zanistî, hebûnî, afrênerî û hwd e, bi awayekî xwezayî jî polîtîk e. Polîtîka, ku ji çandê bigre heta huner, felsefe, civak, dîrok û hwd hildide nava xwe, ji serê serî de jî dikare wekî hêmaneke bingehîn a cejna Newrozê were fikirîn.
Ziman, bi hemû deng, reng, nîşane û wateyên xwe derûniya civakî pêk tîne. Heke ku bi milyaran, trilyonan deng û frekansên ku ji ser ve wekî alfabe şênber bûye û mejiyê mirov û civakî bi wan nîşaneyan pêşveçûna xwe saz dike, dadinasîne û derdixe zanebûn û jiyanê, ji serê mirov û civakê jê biçin, ev tê wateya bêbîrbûnê, jêçûna hişê çalak û gêjbûna civakî ku bi vî awayî derûniya civakî jî têk diçe.
Kezî wisa ji ber xwe ve jî nehatiye hûnandin. Di giyaneweran de bi awayên heft, heşt an jî dozdeh (û hwd) fitil hatiye hûnandin ku vana hejmarên nîşaneyî yên çand, bawerî û demê ne. Van hejmaran wekî kurdan, di hin gel, çand û baweriyên din de jî bi awayên cuda xwe didin der.
Îsal jî pîrozbahiyên 26ê tebaxê yên ku bi dehan sal in bi hemû hêz û wateya xwe kirine xizmeta înkar û îmhaya gelê kurd pêk hatin.
Cînavkên kurdî û wateya wan a dîrokî û civaknasî, mijareke divê ku zêdetir li ser were sekinîn e. Di heman demê de ji nîqaşan re jî vekiriye.
Di Heyama Navîn de Tirûdên Împaratoran hebûn. Vana, ji aliyê rewatiyê de ne di nava mûcîdiya qesran de ne jî di nava gelan de xwedî bingehekê nebûn.
Divê ji bîr nebe ku mêjûya kurdan ji aliyê wêjeyî ve di nav gelên dinyayê de sereke ye. Gelek destanên kurdan ên bi nav û deng hene. Lê mixabin dahurandina vana ji aliyê dîrokî, civaknasî û hwd.
Wekî tê zanîn Komîsyon ev demekê ye ku xebatên xwe didoman û xebatên xwe anî asta dawî. Lê çûyîna Îmraliyê û hevdîtina bi Birêz Ocalan û hevalên wî re pêk nehata dê tu wateya komîsyonê jî nemana.
25ê Mijdarê Roja li dijî Tundiya li Jinan a Navneteweyî ye! Helbet li dijî hemû neyîniyên ku şayanî mirov û mirovahiyê nîn in lidarxistina rojên bi vî awayî watedar û divê ye.
Van rojên dawiyê bûyerên balkêş di nava siyaseta Tirkiyeyê de diqewimin. Mijara sereke dîsa kurd û pirsa kurd e.